اورانیم چیست؟

اورانیم عنصری فلزی ، رادیو اکتیو و نقره‏ای است . این عنصر به صورت اکسید اورانیم در سنگ (پیچ بلاند) یافت می‏شود.

اورانیم در سال 1789 میلادی توسط یک شیمیدان آلمانی کشف شد (هنری بکرل) دانشمند فرانسوی، در سال 1896 میلادی ضمن آزمایش‏هایی که بر روی ترکیبات اورانیم انجام می‏داد ، متوجه شد که این عنصر دارای خاصیت رادیواکتیوی است.

اورانیم فلزی براق و سفید رنگ است؛ ولی در مجاورت هوا تغییر رنگ می‏دهد و سیاه می‏شود. این فلز بسیار سنگین است؛ به طوری که 28%  متر مکعب آن حدود نیم تن وزن دارد. در گذشته از این ماده برای رنگ‏آمیزی ابریشم و ظروف چینی استفاده می‏شد.

اورانیم طبیعی ترکیبی از دو ایزوتوپ 238 و 235 است. 27/99 درصد اورانیم موجود در طبیعت، اورانیم 238و 72/0 درصد آن، اورانیم 235 است.

این فلز به دلیل داشتن دو ویژگی منحصر به فرد، ماده‏ای بسیار گرانبها و با ارزش است. نخستین ویژگی آن، داشتن خاصیت رادیواکتیوی است. اشعه رادیواکتیوی که از هسته اورانیم خارج می‏شود، کاربردهای بسیار دارد. از این اشعه در کشاورزی، صنایع مختلف، زیست‏شناسی و تحقیقات پزشکی استفاده می‏شود. ویژگی‏ دیگر اورانیم، انرژی است که با شکافت هسته این ماده به دست می‏آید. دانشمندان در سال 1938 میلادی پی بردند که اورانیم را می‏توان توسط ذرات نوترون بمباران کرد و هسته آن را شکافت. شکافت هسته‏ای روشی است که طی آن، هسته اتم  اورانیم 235 توسط ذرات نوترون بمباران شده، به دو قسمت تقسیم می‏شود؛ در نتیجه نیرو و گرمای بسیار زیادی آزاد می‏شود. در سال 1945 میلادی بمب اتمی- که با استفاده از همین روش ساخته شده بود- در جنگ جهانی دوم علیه کشور ژاپن مورد استفاده قرار گرفت. پس از آن، اورانیم ارزش و اهمیت روز افزونی یافت.

امروزه از انرژی حاصل. از شکافت هسته‏ای برای تولید انرژی الکتریکی استفاده می‏شود. جالب است بدانید که انرژی حاصل از یک کیلوگرم اورانیم با انرژی حاصل از سه میلیون کیلوگرم زغال سنگ برابر است. به همین جهت از اورانیم 235 به عنوان سوخت در راکتورهای هسته‏ای استفاده می‏شود. انرژیی که از شکافت هسته‏ای در راکتورهای اتمی به دست می‏آید، برای حرارت دادن آب و تبدیل آن به بخار مورد استفاده قرار می‏گیرد. این بخار، توربین‏ها را به حرکت در می‏آورد و موجب تولید الکتریسیته می‏شود.

از اورانیم برای جذب اشعه ایکس و اشعه گاما نیز استفاده می‏شود. از اکسیدهای این عنصر می‏توان به عنوان کاتالیزور در برخی از فعل و انفعالات شیمیایی استفاده کرد.