،تعریف و شناختی است که هر فرد از خویشتن خویش دارد.اعتقاد به این که چه کسی هستیم،هویت ما را شکل می دهد،وپاسخ به این سوال سرنوشت ما را رقم خواهد زد.همه چیز بستگی به این دارد که خود را چگونه می بینیم وارزیابی می کنیم.همه چیز بستگی به این دارد که خود را با ارزش یا بی ارزش،پاک یا پلید،توانمند یا ناتوان،خردمندیا احمق،خوب یا بد بدانیم.زیرا انسان آنطور که فکر می کند رفتار می کند.فکر،مادر عملکرد ما است.هویتی که برای خود قائلیم تعیین کننده نوع تجربه های زندگی ماست.اینکه:

نیش باشیم یا نوش

مهربان باشیم یا خودخواه

بدرخشیم یا به زوال بگراییم

حرکت کنیم یا ساکن باشیم

پرواز کنیم یا مثل یک خزنده زندگی کنیم

فاتح باشیم وصعود کنیم یا سقوط کنیم

تاثیر گزار باشیم یا اثرپذیر

رهبر باشیم یا پیرو

قهرمان باشیم یا سیاه لشکر

خالق باشیم یا مخلوق

علت باشیم یا معلول

همه و همه بستگی به این دارد که چه تصویری از خود داریم و خود را چگونه تعریف می کنیم.بزرگترین حق،آزادی است وبزرگترین آزادی ما در این است که خودمان تعیین کنیم چه کسی می خواهیم باشیم.اجازه ندهیم هیچ کس و هیچ چیز این کار را برایمان انجام دهد.

به گذشته خود اجازه چنین کاری ندهیم،به شکست ها واشتباهاتمان فرصت ندهیم که ما را تعریف کنند.به آنچه دیگران در مورد هویت ما گفته اند توجهی نکنیم.ما گذشته خود نیستیم،ما آنچه دیگران می گویند نیستیم.ما چیزی هستیم که دوست داریم بشویم،ما کسی هستیم که خودمان انتخاب می کنیم.

امروز این حق انتخاب را داریم که فریاد بزنیم:من امروز با هویتی تازه به دنیا آمده ام.اگر به این انتخاب اصرار ورزید ومتعهد باقی بمانید،جهان هویت جدیدتان را خواهد پذیرفت و به آن احترام خواهد گذاشت وبر اساس هویت جدیدتان با شما رفتار خواهد کرد.تغییر هویت از آنچه هستیم و به آنچه می توانیم باشیم وشایسته آنیم،کلید دروازه بهشت است.